World Cooking

Dal to typowe dla Indii i Sri Lanki danie składające się głównie z soczewicy. Przypomina trochę zupę, a trochę curry – jest gdzieś w połowie drogi między jednym, a drugim. Ale przede wszystkim dal to najlepiej zainwestownay czas w kuchni. I zaraz wyjaśnię Wam dlaczego.

• czas przygotowania: dal robi się w 20, no może 25 minut. Cała sztuczka polega na tym, że najpierw soczewicę po prostu gotuje się w wodzie, a w tym samym czasie przygotowuje się pozostałe składniki. Dzięki temu nie ma zbędnego oczekiwania i przestoju.
• łatwość: do przygotowania dalu nie potrzebne są ani duże umiejętności, ani wyjątkowa sprawność w kuchni, ani nawet żadne wydumane sprzęty. Wystarczy garnek, patelnia i umiejętność smażenia cebuli. Takie przepisy lubimy.
• trudne słowo, temperowanie: w kuchni Indii oraz Sri Lanki bardzo ważne są warstwy smaków. Podobnie jak w kuchni Azji Południowo Wschodniej najważniejszy jest kontrast między ostrym – kwaśnym – słodkim – słonym, tak w kuchni tegio regionu za najpyszniejsze uznaje się potrawy, które cechują się zróżnicowanymi warstwami smaku. Dlatego właśnie wiele potraw, w tym dal, gotuje się korzystająz z metody temperowania przypraw (nie mylić z temperowaniem czekolady). Polega ona na gotowaniu podstawy dania do miękkości w wodzie z solą i ewentualnie jedną lub dwoma przyprawami, a na sam koniec dodaniu podsmażonych przypraw razem z tłuszczem, w którym się smażyły. Dzięki temu danie smakuje zupełnie inaczej, niż gdyby wszystko gotowało się razem – smak soczewicy jest pełny i dobrze wyczuwalny, a przyprawy mu towarzyszą. Są wyraziste, uderzające, albo lekko z tyłu, tworząc cudownie, pachnę tło.
• teoria bigosu: dal, podobnie jak bigos, z każdym dniem smakuje coraz lepiej. Dzięki temu raz przygotowany może trzymać nas przy życiu przez cały tydzień.